تبليغاتX
:: الا ای عشق لبیک ::  

الا ای عشق لبیک              

welcome to my weblog



>

...
+نوشته شده درجمعه پانزدهم خرداد 1388ساعت 17:47 توسط مونسم خدا

>

 

 

از این به بعد اینجا در خدمتتون هستیم.

 

http://sovar.persianblog.ir/

 

دوستانی که دوست دارن لینک ما رو عوض کنن

 

دعا بفرمایید

...
+نوشته شده درپنجشنبه سی و یکم مرداد 1387ساعت 12:25 توسط مونسم خدا

>

 

سلام

کتاب با عنوان فال چینی - فال هندی - فال قهوه

فیلم با هجمه بسیار زیاد به فرهنگ و دین

اجرای موسیقی غنا

 شيطنت عوض ميشه ولي شيطان نه

 اندیشه های مسموم، قلم های مسموم و کتاب های مسموم  فیلمهای مسموم و... همان انگورهای مسموم، خرماهای مسموم و آب های مسموم نیستند؟!...

 

 

پ.ن  بر من و شما واجب هست كه از اينگونه محصولات ضد فرهنگي دوري كنيم و ديگران رو نيز اگاه كنيم

 

پ.ن  دوستان وبلاگ نويس بهتر هست من بعد رويه نوشتن از منكرات و آگاهي دادن به مردم و امر به معرو رو در پيش بگيرين.

 

پ.ن   چرا آقاي صفار هرندي كه خود يكي از منتقدين وزارت فرهنگ گذشته بود در اين مورد هنوز چاره اي نينديشيده؟؟؟

 

پ.ن   اعياد شعبانيه مبارك. ما رو از دعاي خيرتون محروم نكنيد

 

 

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

پاره اي از توقعات امام زمان (عج) از شيعيان

 

 

چهارم : ياد كردن آن حضرت در مجامع و غير آن ها به طور سري و در دل ، و حق آن است كه در اين صورت نيز جايز باشد، به جهت اين دلايل منع از اين قسمت منصرف است
در روايتي در مستدرك با سندي از حذيفه بن اليمان امده است كه رسول خدا (ص) در خبر وصف حضرت مهدي (عج) فرمود : « و او است كه به طور آشكارا پيش از قيامش كسي نامش را نبرد مگر كافر به او»


گونه پنجم :  ياد كردن اين اسم شريف در مواقع ترس مانند محافل دشمنان دين كه تقيه با انها واجب استو هيچ اختلافي از هيچ يك از متقدمين و متاخرين در حرمت اين قسم نيست.

گونه ششم : ياد كردن نام آن حضرت در مجالس كه ترس و تقيه اي در انها نيست ، و اينگونه كه معركه آرا و جاي بحث و گفتگو مي باشد.

شيخ صدوق به سند صحيحي از ابوهاشم جعفري روايت آورده كه گفت : شنيدم حضرت ابوالحسن العسكري(ع) مي فرمود« جانشين بعد از من پسرم حسن است ، پس چگونه خواهيد بود در جانشين پس از جانشين ؟ راوي گويد عرضه داشتم : خداوند مرا فداي تو گرداند! چرا؟ فرمود: زيرا كه شما شخص او را نمي بينيد و بردن نامش براي شما روا نيست. گفتم پس چگونه او را ياد كنيم ؟ فرمود : بگوييد حجت از آل محمد (ص) .

(( حديث در اين زمينه متواتر مي باشد ولي به علت طولاني بودن سخن به همين اكتاف نموديم))

...
+نوشته شده درسه شنبه پانزدهم مرداد 1387ساعت 12:24 توسط مونسم خدا

>

سلام

 

نمی دونم میشه فیلمسازان رو تحریم کرد؟؟

تحریم چشمهای زیبا - مثلا گریمهای غلیظ - لباسهای رنگارنگ و جدید - ادا و اطوارهای خیلی خیلی نو برای تور کردن ادم ها تحریم جازها و آواز خواندن های که برای سنمایی امروز نیست!!!

وقتی فیلمی رو می بینی که ( قرنطینه) خانم با سر تراشیده میاد بازی میکنه فکر میکنی حرمت دیدن گردی صورت تغییر کرده

 

من و شما هیچ وقت از سینما ناراحت نیستیم! چون قبول کردیم چند سال مذخرف ببینیم. تا مگر در برنامه ۵ ساله جوان ایرانی هم بتواند یکی دو فیلم خوب ببیند...

 

جالبتر اینکه از مردم می خوان قانون کپی رایت رو  رعایت کنن ولی خودشون حتی یک ذره هم به حقوق مخاطب اهمیت نمیدن....

 

میگن دزدی نکنید ولی خودشون با ساختن این فیلمها هویت و فرهنگ و ارزشهای انسانی و اسلامی ما رو به غارت می برن و به دست فراموشی می سپارن....

 

پ.ن     دعا کنید چشم ما هم بهاری بشه.

پ.ن     خدایا پاکم کن خاکم کن.....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پاره ای از توقعات امام زمان (عج) از شیعیان

دوم رعايت ادب نسبت به ياد ايشان.


ياد كردن نام شريف معهود آن حضرت بر چند گونه تصور مي شود.

گونه اول : ياد كردن ان در كتابها - كه در جايز بودن آن ترديد نيست به حكم اصل و به جهت اين كه دلايل منع شامل آن نمي شود و نيز به جهت آن كه خواهيم ديد كه شيوه پيشنيان صالح و علماي عاململن از زمان شيخ كليني تا زمان ما اين طور بوده كه نام آن حضرت را در كتابهاي خود ذكر كرده اند ، بدون اين كه كسي بر انان اعتراض نمايد.

گونه دوم : ياد كردن آن جناب با اشاره و كنايه ، مانند اين كه گفته شود: اسم او اسم رسول خدا است و كنيه اش كنيه ان حضرت مي باشد. اين جاثيز است به همان ادله اي كه در گونه نخستين گذشت.به اضافه روايات متعددي كه از طريق شيعه و سني از پيغمبر رسيده كه در انها تصريح فرموده به اينكه : مهدي از فرزندان من است ، نام او نام من و كنيه اش كنيه من است.

گونه سوم : ياد كردن آن حضرت در دعا و مناجات ، بطوري كه عنوان نام بردن در محافل و و مجامع را نداشته باشد. ظاهرا در اين صورت نيز جايز است، به جهت اين كه دلايل جواز كه در گونه هفتم خواهيد ديد در اين قسمت نيز جريان دارد. اضافه بر ورود آن در بعضي از دعاها و تعقيبات ، ولي احوط آن است كه ترك گردد، مگر اينكه در روايت صحيحي رسيده باشد.



ادامه دارد..........

 

...
+نوشته شده درپنجشنبه سوم مرداد 1387ساعت 12:43 توسط مونسم خدا